Haags Filmhuis en PIP presenteren Dutch Media Week filmavonden

In het kader van Dutch Media Week tonen Haags Filmhuis en PIP films en documentaires uit het archief van Beeld en Geluid op locatie.



1 oktober – Getuige 1 minuut (Filmhuis)
Een mobiele tele­foon­filmpje van 82 seconden dat eerst op de site van het AD en later op Geen​Stijl​.nl verschijnt, brengt een schok in Neder­land teweeg. Er is een ruzie en een val van een dak. Er is een dode. Op basis van de onduidelijke beelden, onder meer in praatprogramma’s op tv, hadden velen een mening klaar over wat er gebeurd was en ventileerden deze. De ​‘Scheveningse dakmoord’ van januari 2007 veran­derde het leven van direct betrokkenen en buren en bracht een hevige discussie op gang of nieuwe media grenzen over­schri­jden.
Film­maker Hans Heijnen maakte een nauwgezette recon­structie van het gebeuren in opdracht van het Neder­lands Insti­tuut voor Beeld en Geluid in de reeks Dutch Docu­men­tary Collec­tion. Hij spreekt getu­igen van de moord en bezoekt de plaats delict in Scheveningen, de dader, diens vader en de recht­szaak waar het filmpje als bewi­js­ma­te­riaal dient. Met behulp van de archieven van het Insti­tuut onder­zoekt de film de rol van de media bij de beeld­vorming rondom de moord en het effect dat dit had op de direct betrokkenen.
59 min. Koop je tickets hier

5 oktober – Oproerkraaiers (PIP)
Hoe kan het dat activisten altijd als oproerkraaiers worden gezien, maar dat hun punten
uiteindelijk onderdeel worden van de mainstream opinie? Dit vraagt Sunny Bergman
zich af in haar nieuwe documentaire ‘Oproerkraaiers’.
In Oproerkraaiers onderzoekt Sunny de relatie tussen actievoerder en de maatschappij
en kijkt zij naar wie die actievoerders eigenlijk zijn. Daarvoor trok ze op met een breed scala
activisten. Sunny rijdt ’s nachts mee op de tractor naar het Malieveld en ze is erbij wanneer
de demonstratie van Black Lives Matter op de Dam alle verwachtingen overtreft. Ze laat zich
overtuigen tijdens een actie bij een grote varkensslachterij en ze volgt een activist die
dakloos is en zich afvraagt waarom er tijdens de crisis veel geld naar bedrijven als KLM
en booking.com gaat.  De documentaire Oproerkraaiers geeft een beeld van het hedendaags
activisme en de invloed die dit heeft op de samenleving. De vrijheid van meningsuiting is een
hoog goed in Nederland maar activisten worden regelmatig gecriminaliseerd om een enkele
jaren later weer als serieuze gesprekspartner bij Rutte aan tafel te zitten.
Koop je tickets hier

6 oktober – De kinderen van juf Kiet (Filmhuis)
Een hartverwarmende, grappige en aangrijpende film; een film waardoor je je als kijker weer op de lagere school waant; een ode aan de juf die ieder kind verdient. Een jaar lang volgden regisseurs Petra en Peter Lataster juf Kiet en haar klas met kinderen uit alle windstreken. Kiet is een lerares die je ieder kind toewenst. Ze is liefdevol en altijd rechtvaardig. Haar geduld is oneindig. Ze leert haar kinderen Nederlands lezen en schrijven, maar vooral ook hoe je met elkaar omgaat en samen problemen oplost. De kinderen van juf Kiet is een hartverwarmende, grappige en aangrijpende film; een film waardoor je je als kijker weer op de lagere school waant; een ode aan de juf die ieder kind verdient.
115 min. Koop je tickets hier

7 oktober – White Cube (PIP)
De white cube kennen we van kunsttempels in wereldsteden, en het vervreemdende effect
is dan ook groot als er midden in een Congolese palmolieplantage eentje verrijst. Tegelijk
vestigt het de aandacht op de onderbelichte connectie tussen kolonialisme en de
kunstwereld, bijvoorbeeld via multinationals die maar wat graag als sponsor optreden voor
Westerse musea.
Het kunstcentrum is onderdeel van een onorthodox plan van kunstenaar Renzo Martens om
de lokale economie aan te zwengelen. Voormalige arbeiders van de plantage boetseren er
beelden, die vervolgens in chocola worden gegoten en geëxposeerd in New York. Het geld
dat de succesvolle tentoonstelling oplevert gebruiken de arbeiders, die doorgaans niet meer
dan één dollar per dag verdienen, om land terug te kopen dat Unilever van hen
confisqueerde. Met deze documentaire gaat Martens verder na Enjoy Poverty (2008), waarin hij straatarme Afrikanen aanzet hun eigen ellende fotografisch te exploiteren. Die film stelde vast dat de lokale bevolking er nog steeds niets aan overhield. White Cube documenteert een poging om de welvaartstroom om te draaien en de privileges die verbonden zijn met de kunstwereld in te zetten voor echte verandering.
79 min. Koop je tickets hier

Datum
1 okt '21 - 7 okt '21
Prijs:
vanaf 5,-
Delen